เพิ่งรู้ว่า ตัวเอง ... แก่แล้ว

หลังจากทนไม่ได้กับ การได้ยินคำว่า "เอาไว้ปีหน้าก็ได้" ... ไม่ได้นะ! ช่วงชีวิตหนึ่งมันไม่ได้มีกันยาวนานนะ อยากทำอะไรก็รีบ อย่าบอกกับตัวเองหรือให้ใครบอกว่า "เอาไว้ก่อน...ปีหน้า" ไม่อาจจะไม่ใช่แค่ปีหน้า มันจะกลายเป็นอีกหลายๆปี ที่เราทิ้งสิ่งที่เราอยากจะทำไว้ข้างหลัง เหมือนละเลยความฝันของตัวเอง

เพิ่งรู้ว่า ตัวเอง ... เถรตรง เกินเหตุ

หลังจากที่ตกลงอะไรกับใครแล้ว เราถือข้อตกลงนั้นเป็นที่สิ้นสุด บางครั้งมันอาจทำร้ายความรู้สึก อาจจะดูแข็งไป ไม่โอนอ่อน ... แต่เมื่อพูดไปแล้ว ก็ต้องรักษาคำพูด เราสัญญา

นึกขึ้นมาได้ว่า สมัยเรียนมหาลัย ทั้งคลาสตกลงกันว่า จะไม่ทำข้อสอบวิชาคอมพิวเตอร์เบื้องต้น เฉพาะข้อที่มีอาจารย์ใหม่เป็นคนออก เพราะสอนไม่เอาไหน ไม่พยายามให้เราเข้าใจ ตกลงกันดิบดี ... เราไม่ทำ ทั้งที่ทำได้ ก็อ่านมาเมื่อคืน เหมือนที่อ่านเป๊ะเลย ... แต่พอออกมาจากห้องสอบ ไอ้เพื่อนตัวดีทั้งหลาย มันทำข้อนี้กันหมดเลย ทั้งที่ midterm รองท๊อป ... final กลับได้ C+ มารับประทาน เป็นเกียรติแก่ทรานสคริปต์เกียรตินิยม จริงๆ ... อันนี้ เรียกว่า "เถรตรงเกินไปไหม"

เพิ่งรู้ว่า ตัวเอง ... ห่างเพื่อนไปนาน

ชีวิตมีแต่งานกับงาน... เวลาเพื่อนโทรมาชวน ก็จะบอกว่า งานเยอะมาก ไม่รู้จะไปได้ไหม พอคิดว่าจะไป ความเหนื่อยล้า มันเรียกร้องให้กลับบ้านนอนดีกว่า กว่าจะคิดได้ว่า "งาน" น้อยๆ "ความสุข" เยอะๆ ดีกว่า ก็ไม่รู้จะช้าไปไหม เพราะกลายเป็นคนติดงานกับติดบ้านไปซะแล้ว เพื่อนเลยเบื่อ...แงะมันออกมายากเหลือเกิน!

บอกตัวเองไว้ว่า ... เที่ยวเล่นไร้สาระบ้างตามหารอยยิ้มให้กับตัวเอง ได้เห็นหน้าเพื่อน ได้ยินพวกมันโวยวายใส่กัน ...แค่นั่งมองเฉยๆ มันก็ทำให้เรายิ้มได้เองแบบออโตเมติก :-) ชื่นใจแล้วล่ะ

ค้นพบแง่มุมของตัวเองเพิ่มขึ้นอีกเมื่อไหร่ จะมาเขียนต่อนะ